مطلبی هست که انشاءالله روزیتان خواهد شد آن هم به برکت تربت پاک حسین.

جوانی دوران شور و نشاط و احساسات است و خداوند در ابتدای همین دوران پرتلاطم دین داری و احکام را واجب می کند. چه سری یست؟!! خداوند که حکیم مطلق است چرا این برهه را برگزیده؟ حال ای جوان بدان ای زائر حسین بدان و بمان:

 

 

مطلبی هست که انشاءالله روزیتان خواهد شد آن هم به برکت تربت پاک حسین.

جوانی دوران شور و نشاط و احساسات است و خداوند در ابتدای همین دوران پرتلاطم دین داری و احکام را واجب می کند. چه سری یست؟!! خداوند که حکیم مطلق است چرا این برهه را برگزیده؟ حال ای جوان بدان ای زائر حسین بدان و بمان:

 

زیباترین ودیعه خدا در تو احساس پاکت است. خدا با واجب کردن اعمال در سرآغاز بروز احساسات و نیازهای عاطفی مطلبی زیبا را نشان می دهد. سر این است که مناجات با خدا اصل تجلی عشق است. جمیل(معشوق) در سراپرده هستی می درخشد اما برای تمام کردن حجت بر عاشق بی خبر او را مجبور به دیدار خود می کند. گرچه شیاطین می کوشند زیبایی های ظاهری را جایگزین کنند اما خود جوان می بایست بداند که این احساس را باید خرج کجا کند. خداوند علیم برای مصداق سازی این عشق کسی را قرار داد که بدرخشد و از جوانان دلبری کند؛ آن شخص حسین است. حسین فرزند زهرا

آری, خدا به منظوری این دو امر را در زمانی واحد قرار داد. والا بهترین زمان برای عبادت پیریست که همگی شاهد آن هستیم. هر آنچه در مرام عاشقیست در عبادات به آن امر شده. مانند بیداری عاشق در شب به یاد معشوق حال که محمد (ص) شب زنده دارترین بود و عاشق ترین به خدا,  شروع روز با یاد معشوق, یادآوری او هر صبح و شام, اولویت اراده معشوق بر اراده عاشق . همین است, خوب که بنگریم تمام مرام عاشقی در عبادت خلاصه می شود بلکه عبادات بسیار کامل تر از این مرام است. و اما حسین...

تا هنوز از مرام عشق دور نشده ایم اشگ را بگوییم و حسین... . تو که خودی هستی, تمام عالم حسین را با اشک می شناسند. حسین منشا اشک است. کدام عاشقی بر معشوقش همچو عاشقان حسین گریه کرده است. خداوند متعال حسین را به تمام مشخصات و ویژگی های پسندیده که جاذب انسان مخصوصا جوان است مجهز کرده. چرا حسین کشتی اش از همه بزرگ تر است؟ مسلما چون عاشقانش بیشترند. هر چیزی به واسطه امری ارزش می گیرد. مانند گل که گوزه گر آن را با ارزش می گند. جوان با عشق به حسین ارزش می گیرد و خود را جدا می کند از هرچه هست. می بینیم که حسین مصداق کامل معشوق است چه در ویژگی های ظاهر و چه در ویژگی های باطن.

عشق حسین قبل از خلقت شخص در او جا می گیرد( چو هنوزو من نبودم که تو در دلم نشستی) و کودک با ذکر یاحسین بزرگ می شود تا به مرحله بلوغ و شکوفایی احساساتش می رسد این جا باید بینا باشد و ببیند حسین را؛ که اگر چنین نشد از زیان کارترین افراد است

بحث ادامه دارد و بسیار مفصل است ولی بهتر است هر جوانی خود ادامه آن را طی کند

یازهرا