در مورد وحدت شیعه و سنی دو دیدگاه مهم رهبری در این زمینه جالب توجه است

1.

فتوای مقام معظم رهبری

متن فتوای مقام معظم رهبری پاسخ به تمام شبهات درباره لعن کردن بعضی از افراد تاریخ اسلام است .این فتوا حاکی از بصیرت عمیق مقام معظم رهبری نسبت به شرایط کنونی جهان اسلام و تلاش صهیونیسم در ایجاد تفرقه بین شیعه و سنی است.خداوند بر توفیق ایشان بیفزاید.

*

*

***بیایید اعمالمان را با ولایت تطبیق دهیم نه با دلمان***

*

*

.

فتوای مقام معظم رهبری

*

متن عربی:

«یحرم النیل من رموز إخواننا السنة فضلاً عن اتهام زوجه النبی بما یخل بشرفها بل هذا الأمر ممتنع على نساء الأنبیاء وخصوصاً سیدهم الرسول الأعظم»

*

*

ترجمه فارسی:

«اهانت به نمادهای برادران اهل سنت از جمله اتهام زنی به همسر پیامبر اسلام حرام است. این موضوع شامل زنان همه پیامبران و به ویژه سید الانبیاء پیامبر اعظم می‌شود.»


2. سخنانی که شاید کسی به آن با دقت توجه نکرده است


سخنان مقام معظم رهبری در جمع مردم پاوه:

من اصرار دارم كه در سراسر كشور، چه آن مناطقى كه سنى و شيعه در كنار هم زندگى ميكنند، چه آن مناطقى كه فقط شيعه‌اند، يا آن مناطقى كه فقط سنى هستند، همه جورى رفتار كنند كه دشمن بفهمد در اين كشور نميتواند به بهانه‌ى اختلاف مذهب، ميان مذاهب اسلامى اختلاف ايجاد كند؛ والّا اگر دشمن موفق شد، بدانيد به اين اكتفاء نميكند؛ اگر خداى نكرده توانست بين شيعه و سنى جدائى بيندازد، بعد ميرود سراغ سنى؛ اگر آنها هم يكپارچه باشند، بين آنها هم اختلاف بيندازد. يك عده شافعى‌اند، يك عده حنفى‌اند، يك عده مالكى‌اند، يك عده پيرو فلان مكتب اصولى‌اند، يك عده پيرو مكتب ديگرند؛ دشمن كه رها نميكند.


حال سوال این است چگونه در مناطقی  که فقط شیعیان حضور دارند (مثل اغلب نقاط کشور) به گونه ای رفتار کنیم که دشمن بفهمد نمی تواند از اعمالمان اختلاف شیعه و سنی راه بیندازد؟ آیا کارهایی که عده ای قلیل از شیعیان در بین خودشان انجام می دهند دشمن را برای بهانه پیدا کردن اختلاف افکنی شاد نمی کند؟آیا برخی از مراسم های غلطی که عده قلیلی در ایامی خاص برگزار می کنند دشمن را شاد نمی کند و بهانه به آنها نمی دهد؟

عده ای می گویند هر کس چه شیعه و چه سنی در حریم خصوصی خود می تواند هر مراسمی را اجرا نماید، ولیکن سوال این است از بین صد جلسه خصوصی چه در بین شیعه و چه در بین سنی آیا یکی از آنها درز پیدا نمی کند؟ آیا همین یکی بهانه به دست دشمن نمی دهد؟ اصلا آیا این جلسات جلسات درستی است؟