آفتاب معرفت

میتوان به نحوی افراد اهل دانش را بر 3قسم کرد.

1- افرادی که تمام هم و غم شون آوردن نمرات بالاست و شاگرد اول کلاس شدن و...

2-افرادی هستند که غیر از آنچه که به طور عادی بهشون محول شده و مجبورند در آزمون های آن شرکت کنند در المپیادها و مسابقات و جاهایی که بتوانند خودشان را نشان دهند هم فعالیت میکنند و سعی میکنند آنجا هم بهترین باشند و خودشان را نشان دهند.

3- افرادی هستند که دانش را به خاطر خودش دوست دارند. به دنبال یافتن سوال هایی هستند که در ذهن شان هست دنبال خود علم هستند چون مطلوب است. اینجا نمره و المپیاد و... هدف نیست خود علم هدف است.

توضیح اینکه به نظر ما همه ی آنها که واقعا دانشمند و عالم بودند از دسته ی سوم بودند .

اهل دانش واقعی به دنبال دانش به خاطر خود آن است اینجاست که خلاقیت ها بروز می کند ، اینکه شما طوطی وار مطالبی یاد بگیرید برای نمره یا حتی هر آنچه میخوانید برای این باشد که در المپیاد رتبه کسب کنید که خلاقیتی ندارد ، ابداع و اختراعی رخ نمیدهد ، وقتی شما به یک موضوع علمی علاقه مند بودید و به دنبال آن رفتید و عاشقانه در پی حل و کشف آن بر آمدید یک نوآوری و تولید علم خواهید داشت.

شما فکر میکنید ابن سینا دنبال این بود هرچه بهش بگویند که ازت امتحان میگیریم میرفت میخواند یا آنکه خودش عاشقانه به دنبال موضوع علمی میرفت.

اعتقاد دارم یکی از بزرگترین آسیب هایی که نظام آموزشی ما چه مدارس و چه دانشگاه همین مطلب است.

آنچه که با این وجود پیشنهاد میکنم این است که مدرسه ،دانشگاه ،حوزه باید برای ما ابزار باشد نه هدف.

باید هدف علمی خود را مشخص کنیم بعد ببینیم در این نظامات آموزشی ناقصی که هست کدام میتواند ما را به مطلوب نزدیک تر کند از آن به عنوان ابزار استفاده کنیم.

ما باید دانشگاه را اسیر خود کنیم نه اینکه خود اسیر دانشگاه باشیم.

مطمئنا اگر هدف خود را دقیق تعیین کرده باشیم و انسانی باشیم اهل علم و دانش به طبع نمره هم خواهیم آورد المپیادی هم باشد رتبه میاوریم ، اما نیاوردیم هم مهم نیست چرا که خود علم مطلوب ماست ، باید به دنبال آنچه که عطش آن داریم برویم و آن را هرجا می یابیم به دنبالش برویم.

مطالبی که میخوانیم در المپیادها بود، بود . نبود مهم نیست.

چه دردی است که دوستی از من در مورد موضوعی که ذهنش را به شدت مشغول کرده سوالی میکند،

به او میگویم بیا این کتاب صفحات فلان تا فلان ش که خواندش نیم ساعت هم طول نمیکشد بخوان دقیقا جواب سوال ت آنجا هست.

و او میگوید: وقت ندارم بخوانم آخه درس دارم!

و من در دل میگویم این هم فکرش اسیر دانشگاه است.