منم صابر همون بچه  بسیجی
ز خاک فکه و  فاو  و دو عئیجی


همون سینه زنی که میره  هئیت
کلاس      عشقبازی   با   ولایت

 
همونی که شنیده إین عمار !
دلش آتیش  گرفته از  غم یار

 
نوشتم نامه ای از جان به جانان
به نام   حق  تعالب   رب  منان

 
سلام  مولای ای حاجی احمد
سلام ای دائما در کار و زحمت

 
سلام ای قوت دلهای خسته
بگو آقا دلت از چی شکسته

 
بگو  آقا  که   دلها   بی    قراره
چشا رو گونه ها شبنم میکاره

 
بگو   آقا  فقط   با  یک  اشاره
که غصه دلهامون رو کرده پاره

 
خواص باید بصیرت داشته  باشن
نشد یک ذره غیرت داشته باشن


جسورانه دل  حاجی  شکستید
خیال کردید که در کوفه نشستید


حاجی ما یه دنیا یار داره
هزاران مالک و عمار(و بنیامین) داره

 
چه خورشید ها به دورش در طوافند
چه شمشیرها به اذنش در غلافند

 
الا ای رهبرم لب تر کن ای دوست
که جان من گره در پیچش موست

 
فدایی ات  منم  صابر  آقا جان
شدی مولای دل ناچار آقا جان


فقط کافی است تا لب برگشایی
بتازم یک  تنه   در    هر  شعایی

 
چنان جنگم به عشقت تا شهادت
که صد لیلی کنند بر تو  حسادت
                                                                                                                                                             با کمی تغییرات
شیخ صبور