مدتی پیش مطلبی در وبلاگ نوشتم با عنوان : سینما ، مخرب یا مفید؟

و در اون در مورد "خیال" و سینما و موسیقی صحبت ها و سوال هایی مطرح کرده بودم.

در خبرها ، متن کامل صحبت آیت الله جوادی در دیدار با مجید مجیدی که قصد دارد فیلمی درباره حضرت رسول بسازد را مشاهده کردم که بسیار زیبا رابطه ی خیال ، عقل و وحی را بیان کرده و ارتباط اینها با هنر را ذکر کرده بودند که بسی جالب بود

قسمت هایی از صحبت ایشان :

"مطلب سوم اين‌كه يهوديت و مسيحيت در جريان فيلم‌سازي پيشرفت كردند، اما ما در اسلام به خودمان اجازه نمي‌داديم كه مسائل‌مان به زبان سينما درآيد. اين پرهيز يا به‌خاطر ابتذال سينما بود يا به‌خاطر اين‌كه ما هنرمندي نداشتيم كه بتواند مفاهيم وحي را از مرحله‌ي شهود به عقل دربياورد، عقل را به مرحله‌ي خيال درآورد، خيال را حسي كند تا بشود سينما. قالب سينما از خيال به حس مي‌آيد. توجه داشته باشيد كه در فرهنگ قرآن به خيالباف مي‌گويند مختال. اما اختيال از باب افتعال است، تخيل از باب تفعل. خداوند، خيالباف و خيال‌ساز را دوست ندارد: «لايحب كل مختال فخور». اما اگر انسان عاقل باشد و آن عقل را به خيال منتقل كند، و از خيال به حس بياورد، اين مايه‌ي علمي دارد. اما اگر از خيال نشأت گرفته و به حس تبديل شده، اين مي‌شود مختال. در سينما، فيلم‌ها غالباً مختالانه است. يعني خيال است و بعد به حس تبديل مي‌شود. يك هنرمند سينمايي بايد وحي را خوب بشناسد، آن مشهود را از دالاني صحيح به معقول تبديل كند، بعد معقول را متخيل كند و متخيل را محسوس كند تا قابل عرضه باشد. وگرنه علمي نيست. و اين معنا چون نبوده كسي دركش نكرده."

حتماً متن کامل صحبت ها را مطالعه بفرمایید.

 توصیه های کلیدی آیت الله جوادی آملی درباره فیلم مجید مجیدی